ദുഷ്യന്തസവിധം എത്തിയ ശകുന്തളയെ ദുഷ്യന്തന് നിരാകരിക്കുന്നതും തുടര്ന്ന് ശകുന്തളയുടെ പ്രതികരണവും എടുത്ത് പറയണ്ട രംഗങ്ങളായിരുന്നു. തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച ദുഷ്യന്തനെ ‘അനാര്യ’ എന്ന് വിളിച്ച് ദേഷ്യപ്പെടുകതന്നെ ചെയ്യുന്നുണ്ട് ശകുന്തള. ഓരോ വിളികളും വളരെ പ്രത്യേകതയോടെ വികാരഭരിതമായി കപില അവതരിപ്പിച്ചു.
17-09-2011 ഞായാറാഴ്ച വൈകുന്നേരം ആറ് മണിക്ക് ഗുരുവായൂര് മേല്പത്തൂര് ആഡിടോരിയത്തില് ശ്രീ കലാമണ്ഡലം സാജന്റെ ശിക്ഷണത്തില് അഭ്യസിച്ച കുട്ടികള്
സര്വശ്രീ.ഏറ്റുമാനൂര് കണ്ണന് -ബാഹുകന് , കലാമണ്ഡലം വിജയകുമാര് -ദമയന്തി,കലാമണ്ഡലം ശുചീന്ദ്രന് -കേശിനി ഇവരുടെ നാലാംദിവസം കുളിര്മ പകരുന്ന അനുഭവമായി. "തീര്ന്നു സന്ദേഹമെല്ലാം..."എന്നാ ആദ്യ രംഗം മുതല് ശ്രീ.വിജയകുമാറിന്റെ ദമയന്തി സ്ഥായി ഭാവത്തില് ഊന്നി ഭാവോജ്വലമായി അവതരിപ്പിച്ചു .
സാമാന്യം നിറഞ്ഞ സദസ്സിനു മുന്പില് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രഹ്ലാദചരിതം പ്രേക്ഷകര്ക്കെല്ലാം പൂര്ണ്ണതൃപ്തി നല്കുന്നതായിരുന്നു. നല്ല ഒരു കളി കണ്ടു എന്ന സന്തോഷത്തോടെയായിരിക്കണം എല്ലാവരും കളി കഴിഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞുപോയത്. ഇത്രയും നന്നായി ഒരു കഥകളി അവതരിപ്പിച്ച സംഘാറ്റകരും വിശേഷമായ പ്രശംസ അര്ഹിക്കുന്നു.
കലാമണ്ഡലം വാസു പിഷാരോടി ആശാന് മാന്പ്രസവവമൊന്നും ആടാതെ, വളരെ ചുരുക്കി എങ്കില് ഭംഗിയായി വനവര്ണ്ണന ആടി. വിജനേ ബത, മറിമാന് കണ്ണി എന്നിവയൊക്കെ അദ്ദേഹം ഒട്ടും ഭംഗി ചോരാതെ തന്നെ ആടി ഫലിപ്പിച്ചു. സ്വന്തമായി ഒരു നളചരിതവായന തനിക്കുണ്ട് എന്ന് തന്റെ ആട്ടങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചിരുന്നു.
കഥകളിപോലെയുള്ള ക്ലാസിക്ക് കലകളിലെ കഥാപാത്രസ്വഭാവ രൂപീകരണത്തില് അന്നന്ന് നിലവിലിരുന്ന സാമൂഹികരാഷ്ട്രീയ അവസ്ഥകള് എങ്ങനെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്നത് പഠനവിധേയമാക്കി ആദ്യമായി ഒരു ലേഖനം ഞാന് വായിച്ചത് സമകാലീന മലയാളം വാരികയില് ആയിരുന്നു. ശ്രീ എം.വി. നാരായണന് ഉത്ഭവത്തിലെ (കല്ലേക്കുളങ്ങര രാഘവപ്പിഷാരോടി, പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്) രാവണന്റെ വീരരസപ്രധാനമായ തന്റേടാട്ടത്തെ അവലംബിച്ച് അത്തരം ഒരു കഥാപാത്രം അക്കാലത്ത് എങ്ങിനെ രൂപം കൊണ്ടു എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റേതായ രീതിയില് പ്രസ്തുത ലേഖനത്തില് പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.