Select Your Language

 
 

Navigation

 
 

ആട്ടക്കഥകൾ

 
 

Syndicate

 
Syndicate content
 
Syndicate content

മണ്ടവപ്പള്ളി ഇട്ടിരാരിശ്ശമേനവൻ

ഇടശ്ലോകം 1

Hearing the repeated heartbreaking appeal of the Brahmin, no body including Lord Krishna, Balarama, Prathyumna etc who were present in the court, responded to it. Then Arjuna interfered & told as follows to the Brahmin:

പദം 1

Alas! What can I do? My God ! Only Lord Krishna can help me.
For an issueless person, there is no salvation even in the other world.

My Dear Child, why are you not crying slightly at least? (Not showing any sign of life?)

Oho! My lovely child, your father is a cursed soul, ill-fated!

Respected Yadava Knights, please give ear to me, my unbearable misery,

Till date I have not done any sin, still see my child which is still.

I lost eight children like this, all due to this misrule of this King.

Where is time for this King who has the burden of sixteen thousand and odd wives & many kids, to look after the welfare of Brahmins?

രംഗം 2

While Arjuna was staying gladly with Lord Krishna, one day in the court of Yadavas ( Court of Lord Krishna) , there came a Brahmin loudly crying with the dead body of his new born child . This Brahmin had earlier lost eight children on birth & he was carrying the ninth child’s corpse.

പദം 3

Hi, Arjuna, (you are) the jewel among the Kuru dynasty, please stay here for a few days cheerfully with me. In human life, pleasures in life are a momentary, like droplets of water dancing on a lotus leaf.

പദം 1

My beloved friend Vijaya , thou the embodiment of all good qualities, hope your travel was nice.

On seeing your face that resembles a lotus flower, today., the day has become a blessed one.

How is your brother, Yudhishtira, who is very kind, liberal & dear to the subjects?

Your valourous brother Bhima is also doing well, I suppose

So also your other brothers & your most virtuous wife (are doing well I suppose).

ഇടശ്ലോകം 1

ശ്രുത്വാ വിപ്രവരസ്യ ദുഃഖ
വിവശ

സൈവം വിലാപാൻ മുഹൂർ

ദൈത്യാഃ ഭുവനാവനൈകനിരതോ

ദേവശ്ച സീരായുധഃ

പ്രദ്യുമ്നഃ പ്രമുഖാശ്ച യാദവവരാഃ

നോ കിഞ്ചിതപ്യബ്രുവാൻ

പാർത്ഥസ്തത്ര സമേത്യ വിപ്ര സവിധേ,

വാണീമഭാണീമിദം

പദം 1



ഹാ! ഹാ! കരോമി കിമി ഹാ! ഹന്ത!

ദൈവമേ! ഹാ! ഹാ! കമേമി ശരണം!

ലോകാന്തരങ്ങളിലും സുഖമില്ല നൂനമിഹ

സുത രഹിത പുരുഷനഹോ ശിവ ശിവ!

അർഭക നീയ്യെന്തിങ്ങനെ സ്വൽപ്പമപി കരയാത്തു!

അൽഭുത വിലാസ വദന അൽപ്പേ  തരം പാപിയായ

ത്വൽ പിതാവിനത്ര വിധി കൽപ്പിത മിതോ

നന്ദനാ ശിവ! ശിവ!.....

യാദവവീരന്മാരേ സാദരം കേൾപ്പിനിതു

എന്റെ ഖേദമപി ദുസ്സഹം മേ

ഭൂദേവ നിഷിദ്ധ കർമ്മം ചെയ്തവനല്ലേതും ഞാൻ

പാതകമിതോ നന്ദനാ ശിവ ശിവ

കഷ്ടമിതു കാണ്മിനെന്റെ കറ്റക്കിടാവിതിഹ

ദൃഷ്ടി മലച്ചേഷത

എട്ടു ബാലന്മാരീ വണ്ണം പെട്ടു പോയ്‌ മമ മക്കൾ

ദ്രഷ്ടതര (???) രാജ ദോഷാൽ

നന്ദനാ ശിവ ശിവാ

പതിനാറു സഹസ്രങ്ങളിലുമധിക ദാരങ്ങളേയും

പരിചോടവർ മക്കളേയും

ഹിതമറിഞ്ഞു ഭരിക്കെന്നുള്ളൊ

രധികാര ഭാരമേറും മധു വൈരിക്കീ

ദ്വിജ രക്ഷക്കോ അവസരം

നന്ദനാ ശിവ ശിവാ

രംഗം 2

ഇഷ്ടേനാഥാ കിരീടിനാ ച ഭഗവാൻ

തുഷ്ട്യാ വസിച്ചൂ പുരേ

ശിഷ്ടന്നങ്ങോരു ഭൂസുരന്നു മൃതരാ

യെട്ടാണ്ടിലെട്ടുണ്ണികൾ

കഷ്ടം സദ്വിജനൊൻപതാം ശിശു ശവം

പെട്ടെന്നു കൈകൊണ്ടു വാ-

വിട്ടുച്ചൈ വിലപിച്ചു വൃഷ്ണി സഭയിൽ

ച്ചെന്നേവമൂചേശുചാ

പദം 3

കുരുക്കളുടെ മകുടേ സ്ഫുരിക്കും രത്നമേ

നീയിഹ വസിക്ക ചിരമെന്നോടു കൂടെ രമിക്ക

ചലിക്കും നളിനീ ദള മദ്ധ്യേ

ലസിക്കും ജലബിന്ദു പോലെ

വിലസുന്നോരു നര ജന്മനി നല്ലൊരു

സുഖമെന്നതു സുകൃതാ സഹമരുവക (ശ്രീമൻ സഖേ..)


അഭ്യസനം

 
 
 
 

Custom Search