Select Your Language
Navigation
കഥകളി പദങ്ങൾ
ആട്ടക്കഥകൾ
Syndicate
വികടശിരോമണിയുടെ പോസ്റ്റിനു മീതെ..
വികടശിരോമണിയുടെ കൃഷ്ണലീലയെ കുറിച്ചുള്ള പോസ്റ്റ് എവിടെ എത്തും എന്ന് ഞാൻ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അത് ബലവത്താക്കുന്നതുപോലെയാണ് ശ്രീ അംബുജാക്ഷൻ നായരുടെ കമന്റുകൾ. കൃഷ്ണലീലയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കഥകളിയിലെ ഭക്തിരസപ്രാധാന്യത്തെ പറ്റിയും ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക സ്ഥിതിയിൽ അത് ഒരു തരം പിന്നോട്ട് പോക്കാണെന്നുമാണ് വികടശിരോമണി പറഞ്ഞത്. ഇത് ശരിവെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കുറച്ചു കമന്റുകൾ ഇട്ടിരുന്നു. ഞാൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ ആലോചിച്ചാണോ എന്നത് എനിക്കുതന്നെ സംശയമാണ്. അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ പറയാം. അറിയപ്പെടുന്ന ഭാരതീയ സൌന്ദര്യശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് എല്ലാം തന്നെ മോക്ഷപ്രാപ്തിക്കുള്ള പ്രവർത്തികളായിരിക്കണം. നടനകലകളും അതു തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ “ശാന്തം“ എന്നത് ഒരു രസമല്ല എന്നും അത് ഒരു അവസ്ഥയാണെന്നും പറയുന്നത്. ഇതെല്ലാം നാം പാരമ്പര്യമായി നോക്കിയാൽ. കഥകളി പ്രാദേശികമായ പല കലകളിൽ നിന്നും ആണ് ആദ്യം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നിരിക്കുന്നത്. പിന്നീട് വന്ന പട്ടിക്കാംതൊടി പോലെയുള്ളവരാണ് അതിൽ നാട്യശാസ്ത്രത്തിൽ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ചില പരിഷ്കാരങ്ങൾ വരുത്തിയത്. ഇപ്പോഴും അത് മുഴുവൻ നാട്യശാസ്ത്രാനുസാരിയാണെന്ന് പറയാൻ പറ്റുകയില്ല. കഥകളി ആകെമൊത്തം നോക്കിയാൽ വീരരസപ്രധാമാണ്. ബാലികെട്ടിയായിരുന്നു പണ്ട് നടൻ തന്റെ കഴിവ് പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നതും ആസ്വാദകർ അവരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നതും. ഇപ്പോളും രാവണവേഷങ്ങൾ കെട്ടി ആടി അംഗീകാരം ലഭ്യമാക്കുന്നവരുണ്ട്. ഭക്തി രസപ്രധാനമയാ ഒരു കഥ കുചേലവൃത്തം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നു പറയാം.കുചേലവൃത്തം എഴുതപ്പെട്ടത് വെണ്മണി മഹൻ നമ്പൂതിരിയുടെ കാലത്താണ് എന്നു തോന്നുന്നു. അതായത് കഥകളി നല്ലൊരു കലയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു അപ്പോഴേക്കും. കിരാതം,സന്താനഗോപാലം,രുഗ്മാംഗദചരിതം എന്നിവയൊന്നും മറന്നുകൊണ്ടല്ല ഇതു പറയുന്നത്. എന്നാൽ കുചേലവൃത്തത്തിൽ ഭക്തി അല്ലാതെ വേറെ രസമില്ല എന്നതാൺ കാര്യം. എന്നിട്ടും അത് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടുവല്ലൊ. അപ്പോൾ കുചേലവൃത്തവും ഒരു പ്രത്യേക ദ്വീപായി (വി.ശിയുടെ ഭാഷയിൽ) കണക്കാക്കാം. കൂട്ടത്തിൽ കൃഷ്ണലീല കൂടെ ആയി എന്നു തോന്നുന്നില്ല. കാരണം “തായേ യശോദേ..” തുടങ്ങിയവ കേട്ടാൽ ഭക്തിയാണോ വരുക, വാത്സല്യമോ? ഇനി വാത്സല്യം മുഖേന ഭക്തി എന്നു പറഞ്ഞാൽ ശരിയാൺ എന്നു സമ്മതിക്കുകയേ വഴി ഉള്ളൂ. രാവണനു കൂടെ മോക്ഷപ്രാപ്തിയാനല്ലോ ഉണ്ടായത്. ഇത്തരം ചർച്ചകൾക്കിടയിൽ ശ്രീ നായർ എന്താണാവോ പറയുന്നത്. കല്ലുവഴി ചിട്ട കടലിലെറിയണം എന്നു പറയുന്ന പന്മനയുടെ പിന്നാലെ ശ്രീ നായരുടെയും ഭാഷ കേട്ടാൽ തോന്നുക, ആരോ നളചരിതത്തിനെതിരായി ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നുണ്ടെന്നും അത് വടക്കുള്ളവർ (കല്ലുവഴി ചിട്ടക്കാർ അഥവാ ഇന്നത്തെ കലാമണ്ഡലക്കാർ) ആണെന്നും ആണ്. ഇത് ബാലിശമായ ഭാഷയാണ്. ഇതൊന്നും കഥകളിക്ക് നല്ലതല്ല, കഥകളി സ്ഥലകാലങ്ങൾക്കനുസരിച്ചായിരുന്നു കേരളത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടതും പ്രചരിച്ചുവന്നതും. പ്രാദേശികമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ആട്ടത്തിൽ വളരെ അധികം ഉണ്ടായിരുന്നു. കലാമണ്ഡലം എന്ന സ്ഥാപനം ഉയർന്നുവന്നതോടെ അവർ പറയുന്നതായി ജനങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നത്. അതോടെ തെക്കൻ ചിട്ടയുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞു. കലാമണ്ഡലത്തിൽ കല്ലുവഴിചിട്ടയിലധിഷ്ഠിതമായിരുന്നല്ലോ പഠനം. അതിൻ കാരണക്കാരൻ പട്ടിക്കാംതൊടിയും. “My question is that why the Kalamandalam artists were not maintained the Kottayam kathakal and why they came to play these type of stories? “ എന്ന ശ്രീ നായരുടെ ഈ ചോദ്യത്തിൽ നിന്ന് എന്താൺ ഊഹിക്കേണ്ടത്? കലാമണ്ഡലം നളചരിതത്തിനും കർണ്ണശപധത്തിനുമൊക്കെ എതിരായിരുന്നുവെന്നോ? രാമൻ കുട്ടിനായരാശാൻ നളചരിതത്തിനെതിരെ വാളെടുത്തു അങ്കം വെട്ടിയിരുന്നെന്നോ? അഥവാ കഥകളിക്ക് കാണികൾ കുറവാകാൻ കാരണം കലാമണ്ഡലത്തിലെ അഭ്യസനരീതിയായ കല്ലുവഴിചിട്ടയാണെന്നോ? അവർ രസാഭിനയം പഠിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്നോ? എനിക്കു തോന്നുന്നത് ഈ വാദഗതിയിൽ സാരമായ തെറ്റുണ്ടെന്നാണ്. കഥകളി മറ്റ് കലകളെ പോലെ അല്ല. സ്വതസിദ്ധമായ കഴിവ് കൂടാതെ നടന്മാർക്ക് കളരി പരിശീലനം കൂടിയെ തീരൂ. ഇത് കഥകളിയുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ കാര്യമാണെന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്. പലകലകളിലും പോലെ മനസ്സിൽ നിന്നും ശരീരത്തിലേക്കല്ല ഇവിടെ, മറിച്ച് ശരീരത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലേക്കാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ കണ്ണീർ നിറയാതെ, കൺ തടം മാത്രം ഇളക്കികാണിക്കുന്നത്. വി.ശി പറഞ്ഞപോലെ ഈ അഭ്യസൻപാടവം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് സലജ്ജോഹം ഗോപ്യാശാൻ ആടുമ്പോൾ നാം നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. കൺ തടം ഇളക്കാൻ കളരി അഭ്യാസം കൂടിയെ തീരൂ. എന്നാൽ കരുണമോ ശൃംഗാരമോ മുഖത്തുവരുത്താൻ എത്ര അഭ്യസിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല. അതിനുള്ള കഴിവ് സ്വതസിദ്ധമായി ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. ഇത്രയേ പട്ടിക്കാംതൊടിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യൻ രാമൻ കുട്ടി നായരും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. കലാശം മുതലായ കഥകളിയിലെ അടിസ്ഥാന ആട്ടങ്ങൾക്ക് നളചരിതത്തിൽ വകയില്ല എന്നേ രാമൻ കുട്ടിനായർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. (ഇത് ഞാൻ നേരിൽ കേട്ടതാണ്) അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നളൻ ആയി വേഷം കെട്ടില്ല എന്നൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല പട്ടിക്കാംതൊടി നളചരിതത്തിന് ഒരു ആട്ടപ്രകാരം തന്നെ എഴുതിയുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ശ്രീ ഞായത്ത് ബാലൻ എഴുതിയ പട്ടിക്കാം തൊടിയുടെ ജീവചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിൽ കയ്യെഴുത്തുപ്രതിയുടെ പകർപ്പായി കൊടുത്തിട്ടുമുണ്ട്. എവിടേയും അവരാരും നളചരിതത്തിനെ തള്ളിപ്പറയുകയോ മോശമെന്നുപറയുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല നല്ല ചിട്ടയോടെയുള്ള അഭ്യാസം ഉള്ളവർക്കുമാത്രമേ നളചരിതം ആടി ഫലിപ്പിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ, നളചരിതം ഒരു സമുദ്രമാൺ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നുതാനും. നളചരിതത്തിലെ അഭിനയം അഭ്യസിക്കേണ്ടതല്ല, മനസ്സിൽ നിന്നും തനിയെ ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്. പിന്നെ ശ്രീ പന്മനയും നായരുമൊക്കെ എന്താണ് പറയുന്നത്? തെക്കൻ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളുണ്ടാക്കി തെക്കനാണ് കേമം എന്നു വാദിക്കുകയാണോ? എന്നാണ് അതുവായിച്ചാൽ തോന്നുക. കഥകളി യാഹൂ ഗ്രൂപ്പിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തുകളുടെ ധ്വനിയും എനിക്കങ്ങനെ തന്നെയായാണ് തോന്നിയത്. എന്റെ കുഴപ്പമാണോ? പിന്നൊരു കാര്യം, തെക്കൻ ചിട്ട കേമമാണെന്നുതന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. കലാമണ്ഡലത്തിൽ തെക്കൻ ചിട്ട കളരി പ്രത്യേകം ഉണ്ടല്ലോ. എന്നിട്ടും എന്ത് കൊണ്ട് തെക്ക് (മാത്രമല്ല വടക്കും) കളിക്ക് ആളുകൾ കുറയുന്നു? കളിക്ക് ആളുകൾ കുറയുന്നു എങ്കിൽ അത് നമ്മുടെ സാമൂഹ്യപരമായ അവസ്ഥയാണ്. പിന്നെ അധികവും ആളുകൾ കുത്തിയിരുന്നു കാണുന്നില്ല എന്നേ ഉള്ളൂ. പലരും അവരുടെ ഇഷ്ടകഥയിലെ ഇഷ്ടഭാഗങ്ങൾ കാണാനായി വരും അതുകഴിഞ്ഞാൽ തിരിച്ചുപോകും. ധനാശി തൊഴാനൊന്നും നിൽക്കാറില്ല എന്നേ ഉള്ളൂ. ചില കാലങ്ങളിൽ ചില കഥകൾക്കാണ് പ്രചാരം കൂടുക. അത് കഥകളിയുടെ പ്രത്യേകതയല്ല, കാലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. കാലികപ്രാധാന്യമുള്ള കഥകൾക്ക് പ്രചാരം കൂടും. കല ജൈവമാണ് ശ്രീ നായർ സാർ. കഥകളിയും. -സു-
അഭ്യസനം
അരങ്ങേറ്റം (അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ)
Recent blog posts
ഞാൻ പുതിയ വിഷയത്തിലേക്ക്
സുഹൃത്തുക്കളേ,
നാട്യധർമ്മി-ലോകധർമ്മി ദർശനങ്ങളെ അധികരിച്ചുള്ള എന്റെ പുതിയ പോസ്റ്റ് തൌര്യത്രികത്തിൽ ഇടുന്നു.സുനിലിനെ കമന്റിലെ ചരിത്രപ്രസ്താവനക്ക് നന്ദി.പ്രചോദനത്തിനും.
വി.ശി.
Kathakali -Philosophy
Hello,
Iam not fully supported to the Panmana's view. Not full support to Vikadasirmany's view. In 1978 - I had taken Rs.100- ticket for seeing Kathakali by kalamandalam troop at Bombay. Gopi asan as Arjunan (Mathali and Indran, Swargavarnana) and Padmanabhan nair asan as Mathali. Raman kutty Asan as Keechakan and Padmanabhan nair as valalan. (No sudeshna) I am not remembering the name of the artist who taken the role of Syrandri. Nambeeasan vocal and Krishnan kutty Pothuval and Appukutty Pothuval (melam). Only thing I can not support to the last scene that Ramankutty asan used Kunkuma chayam to show that keechakan is omitting blood at the time of his death.If I am against to the "Kalluvazhi chitta" means how I can spend that amount (at that time) for the performance.
In the article of Gopi Asan " Ormmayile Pachakal" he blamed Mankulams attam. Then mensioned that he had seen that in Santhanagopalam, Arjunan is distroying the Sarakoodam when he fails to save the Bramhanan's child and he mensioned that he is against to this attam. Here he not mensioned the name of the artist who done this attam. But I got a cd of Santhanagopalam taken at Guruvayoor .Arjunan by Ramankutty Asan, Krishnan by Gopi Asan, Bramhanan by Padmanabhan Nair Asan. I identified Ramankutty Asan as Arjunan distroyin the Sarakoodam. I am keeping the proof. So he can blame Mankualm, but .
Thank you
C.Ambujakshan Nair
Kathakali -Philosophy
Hello,
I gone through the comments. I am agreeing with you that Chellappan pillai was not a chitta nadan.He not gained kalari abhyasam. His grand father trained him to perform the roles of Krishnan in Rugmini swayamvaram, Doothan in Ravanavijayam Doothan and Utharan in Utharaswayamvaram. He brought Chengannur asan to his house and taken training in kathakali vesham for only 10 days. When ever he got doubts he approached asan and cleared his doubts. God blessed him for earn money in account of Kathakali and to act as hero with The great heroine artist Kottakkal Sivaraman and Koottu vesham with Kavungal Sankaran Kutty Panicker, Chathunni Panicker, Krishnan Nair Asan ,Ramankutty Asan, Gopi asan Etc. Thats all.
In my write up I mensioned that Sri.Ullur Krishnan Nair pointed out the performance of Nalan by Ramankutty Asan. His view is different." Ramankutty asane polulla oru kalaprathibha chittavattamaya kathakali veshangal kettunnathu kathakalikku arogyam.
Most of the Kathakali lovers from Palakkd and Trichur several times told me against Nalacharitham. In account of this only my comments. Sri.Padmanabhan Nair asan once hesitated to take the role of Duryodhanan in Karnasapatham . I really appreciate his stand. But he is forced to take the role.
Nalacharitham Kathakali chittakku vazhangunnathalla ennu Narippatta Asianet inte avatharanathinte abhimukhathil parayunnundu. He taken the role of Kattalan in Nalacharitham Part-2 in Asianet programme. Kathakalikku vidhichittulla Padabhinayam Nalacharithathinu pala padangalkkum suitable avukayilla. But He used Padarthabhinayam by understanding the padam. He done his role very nicely. Here how a kathakali lover can see him as thekkan or vadakkan. But the same role of Kattalan by Sadanam Krishnan kutty and I observed that he done Padabhinayam which is not suitable for that rangam ( which I mensioned in groups regarding Chingoli kathakali ).
Sri.Narippatta and Sri. Krishnan Kutty both from one institution and trained under same Guru.
I loved Kalamandalam Krishnan nair Asan. I read his almakatha. He expressed his love and respect to his Gurus.Chandupanicker asan, Guru.Kunjukurup and Pattikkanthodi.
Sri. KPS Menon as a Kathakali lover he loved Chandu Panikker asan, Pattikkanthodi and Chengannur asan.
But I can not agree any of one asan only good. Each sampradyam or style had its on period. Now the present period is for Kalluvazhi.
In the Kathakali rangam by KPS menon he mensioned that he had seen Chellappan pillai's role of Pushkaran, krishnan and mathali and written that he done the role nicely. Oru chittayum illatha oru nadante veshathe KPS Menone poleyulla Kathakali aswadakare thriptippeduthuvan Kazhivulla Kalakranmar thekku undayirunnu ennathinu oru Udaharanam.
Asianet keechakavadham by Madvur got a very good aplause at Karalamanna. If you watched the asianet programme you can identify that. I very much enjoyed Ramankuttyasan's Keechakan, Hanuman, Ravanan in my Young ages. I liked the same veshams of pallippuram and Madavur also. You may like chitta alone. That Pallippuarm or Madavur could not give to you.
I read in many books as well as websites and the interview of Sri.Kalamandalam Balasubramanian that Kalluvazhi chitta is the mixation of Kalladikkodan style (real vadakkan style) and Kaplingadan style (thekkan style sorry thekkar upayogikunna style). So Kalluvazhi style is the common style to Kerala. Another thing is that Thekkan Kalari in Kalamandalam is for a refference. It is for viewing "Parishkaranathinu munpulla Kathakali and parishkaranathinu seshamulla Kathakali ".
Nalacharitham part 2 you just remember two roles. Kali and Dwaparan.
Dwaparan is aged and kali is youth. Like thekkan style is aged and kalluvazhi is in yavvanam. The style thekkan chitta is donated to Kathakali by Kaplingadu Narayanan nambuthiri who lived in Nedumpura village near to the Cheruthuruthy Railway station. Please accept Sri.MKK Nair is implimented this style of Kathakali education at Kalamandalam for the memmory of that village personality. Sri.MKK Nair started a Kathakali school at FACT and he introduced Kalluvazhy style of Kathakali training.
Thank you
C.Ambujakshan Nair
നിറഞ്ഞ സന്തോഷം
സുഹൃത്തേ,
വലിയ സന്തോഷമുണ്ട്,താങ്കളെപ്പോലുള്ളവരെ ചിന്തിപ്പിക്കാനും സംവാദത്തിലേർപ്പെടാനും കഴിഞ്ഞതിൽ.കഥകളിയെപ്പറ്റി നാം നെറ്റിൽ അപൂർവ്വമായേ ഗൌരവമായ സംവാദങ്ങൾ കാണാറുള്ളുവല്ലോ.എന്റെ ചില ബാലിശമായ ചിന്തകൾ ബ്ലോഗിലെഴുതാൻ തോന്നിയത് നന്നായി എന്നിപ്പോൾ തോന്നുന്നു.നന്ദി.
കൃഷ്ണലീലയിലെ ആത്മീയതയെക്കുറിച്ച് ഞാനെഴുതിയ ആശയങ്ങളിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ടാകാം,ഭിന്നരുചിർഹി ലോക.പദങ്ങളിലും ആവിഷ്കാരത്തിലും വാത്സല്യവും സ്നേഹവുമുണ്ട്,കൃഷ്ണലീലയിൽ.ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്ന പുതിയ കഥകളിലൊന്നാണു താനും,അത്.അതൊക്കെ ഞാനെഴുതിയതാണല്ലോ.അടിസ്ഥാനപരമായി,കൃഷ്ണൻ വൈയക്തികതയിൽ നിന്ന് സാമൂഹ്യപരതയിലേക്ക് സംക്രമിക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലെ തിരിഞ്ഞുനോട്ടം എന്ന സങ്കൽപ്പനത്തിൽ തന്നെ,വ്യക്തിയിലേക്ക്,ആത്മീയതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ് കൃഷ്ണലീല എന്നാണ് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് പറയാൻ ശ്രമിച്ചത്.വൈകാരികമായ സംവേദനരീതി,മനോഹരമായി ഷാരടിവാസു ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ കൃഷ്ണലീലയുടെ നാട്യധർമ്മിതയെ ശിഥിലമാക്കുന്നു എന്നും.അതുപോകട്ടെ,നമുക്കു ബാക്കി വിഷയത്തിലെത്താം.
കുചേലവൃത്തം അടിമുടി ഭക്തിയാണോ? “കലയാമിസുമതേ” എന്നിൽ ആ സൌഹൃദത്തിന്റെ ചാരുതയാണ് പകരാറ്.
കഥകളി വീരരസത്തിന്റെ കലയാണ് എന്ന വാദവും ഭാഗികമായേ ശരിയാവുന്നുള്ളൂ.ശോകസ്ഥായിയുടെ അനന്യസാധാരണമായ രംഗം-മറ്റൊരു ഇന്ത്യൻ കലയിലും കണ്ടുകിട്ടാൻ പ്രയാസമാം വിധം-“ബാലേ കേൾ നീ”യിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ചതും കഥകളിയാണെന്നു മറക്കരുത്.
പന്മനവാദം ഒട്ടും കാമ്പുള്ള ഒന്നല്ല.അതുവെച്ച് സംവാദം നടത്തുന്നതിലും അർത്ഥമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല.തെക്കൻ കളരി നിലനിൽക്കുന്നെന്നല്ലാതെ,‘തെക്കൻ ചിട്ട’എന്നൊന്ന് നിലനിൽക്കുന്നെന്നും തോന്നുന്നില്ല.മാങ്കുളം ഒന്നും,ചെങ്ങന്നൂർ ഒന്നും,ചെല്ലപ്പൻ പിള്ള ഒന്നും,മടവൂർ മറ്റൊന്നും കാണിക്കുന്നതിനെ ‘ചിട്ട’ എന്നു പറയാനാവുമോ? ചില സവിശേഷരീതികളും,ബാണൻ പോലുള്ള ചില ആവിഷ്കാരങ്ങളും മാത്രമാണ് നിലവിലുള്ളത്.പന്നിശ്ശേരിയുടെ ആട്ടപ്രകാരത്തിൽ നാം വായിക്കുന്ന ‘കിടങ്ങൂർ വഴി’യൊക്കെ,അന്യമായിരിക്കുന്നു.ഒരു കളരിപ്രകാരത്തെ ശാസ്ത്രീയമാക്കുന്നത് അതിന്റെ സുനിയതമായ ശിൽപ്പമാണ്.ഇന്ന മാത്രയിലാരംഭിച്ച്,ഇന്ന മാത്രയിൽ വികസിച്ച്,ഇന്ന മാത്രയിൽ പൂർത്തിയാകുന്ന മുദ്രകളുടേയും ചുവടുകളുടേയും കണിശമായ ഗണിതം അനിവാര്യം.അത് നിലവിൽ കല്ലുവഴിക്കളരിക്കേ ഉള്ളൂ എന്ന സത്യത്തിനു നേരെ ക്ഷോഭിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല.ഇത് ആരെയും ചെറുതാക്കിക്കാണിക്കാനല്ല.കല്ലുവഴിച്ചിട്ട കടലിലെറിയണം എന്നു വാദിച്ച പന്മനയെ ആരും താലിബാനിസം പറയുന്നെന്നു കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കണ്ടില്ല.എന്നാൽ ഞാൻ കഥകളിയിലെ താലിബാനിസത്തിന്റെ വക്താവാണെന്നു പറയുന്നവരുടെ ഉന്നം എനിക്കു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
പിന്നെ,ചർച്ചകൾ എങ്ങോട്ടു പോകുന്നതിലും സന്തോഷവാനാണു ഞാൻ,അവയെനിക്ക് വിജ്ഞാനപ്രദമെങ്കിൽ.
ഒന്നുകൂടി,രണ്ടാം ദിവസത്തിലേ “കുവലയവിലോചനേ”മുതൽ “ജാനേ പുഷ്കര”വരെ മാത്രമേ പട്ടിക്കാം തൊടിയുടെ ആട്ടക്കുറിപ്പുകളിലുള്ളൂ.
സ്നേഹം,
വി.ശി.
Kathakali -Philosophy
Sunil :
Vikatan's posting points out two important aspects of Kathakali which every one us-Kali Aaswadakas - must be aware while appreciating this art.
1. Bhakathi & Kathakali : The straight answer s that Kathakali & Bhakti has no direction connection. Why because "Bhakthi Samvardhanan' is not its main agenda. If so it would have been an 'Anushtana Kala' ( Ritualistic art ) rather than a Classical Art. Then there is no artiste in Kathakali. We never bother in Theeyattu or similar arts , who is the performer. Who ever may be, we will salute him , as a Kali when he performs. ( In my life time I have never heard any body saluting Bhadrakali while seeing Dakshayagam. On the other hand before the paly, we are eager to know , today badrakali - is it Nelliyodu?)
A classical art like Kathakali can only flourish in our " Temple Culture ' where there is no taboos for "freedom of expression ' for the artistes. Other wise in my opinion , Kunjan Nambiar might have been Hanged & and whole Ottanthullal might have been burnt to ashes. In Sree Rama Temple, there is no restriction for Kathakali to perform Ravana Vijayam. Just imagine. Ravana Vijayam in Sree Rama temple. That is our culture. Traditionally we have the eyes & ears to distingush what is "art" & what is Bhakti. Even now it is matter of fact, that almost all major Kathakali programmes of the year are in temples connected with annual festivals. In all most all cases, the main actor who is paid most , will perform the role of villian ( Ravanan/Keechakan/Duryodanan etc). If you tell to an out sider he may ask 'are you mad ?". No Sir, we are not mad...that is it..that is the reason.... We know very well what is meant by an "art ...". !
Coming to Krishna Leela, what VS has said is convicing if you had seen it. He has not quoted the lines in the last session ( I am also unable to quote since I don't have a copy ). It is not concluding with a usual 'stuthi' like thing. If so Iam sure ,being natural conclusion , similar to the running attakathas,for instnace Jayikka jayikka Krishna in Santhana Gopalam, VS might have ignored it. That is not the case . Very carefully , it has embedded certain things in the concluding session which is in my opinion against the Kathakali philosophy & may be dangerous, as he says. It something beyond "Bhakathi'. This VS has not eloborated it, assming that reader has seen it.& hence will under stand what he says. Here many made comments with out seeing it. That is the confusion. In due course somebody may quote it & then u will get a clear picture.
2. Point #2 in article is that how Kathakali is appreciated. He has used a word ;Satma bhavam" or something similar is not good. Here what he means is that the Aswadakan must not identify with the charector. In Kathakai. The Actor, The Charectors & the Aswadakan are not identifying each other . ( Unlike in Cinema where all are one--that why we cry along with them ). In Kathakali when Rukmagathan is going to kill Dharmangada , we are watching how the so & so actor depicts the scene. Actor is aslo is not identifying with Rukmangada but only deleberatelty acting.
Regards
A Friend of yours
ബൂലോകത്തും ഇത്തരം ചര്ച്ചകള്
ബൂലോകത്തും ഇത്തരം ചര്ച്ചകള് സജീവമാകുന്നത് തന്നെ ഒരു നല്ല കാര്യമല്ലെ?